Η Άννα και ο Πετρής ξεκινάνε το πρωί για το σχολείο αλλά κάτι ανεπάντεχο συμβαίνει στη διαδρομή τους! Θα μπορέσουν άραγε να το διαχειριστούν; 

Μια ιστορία για την δύναμη της φιλίας και την διαχείρηση των συναισθημάτων.

Η διάσωση της αγάπης 

Quiet morning in the neighborhood with sun gently shining on houses and trees. Άννα and Πετρής are walking to school

Ήταν ένα φωτεινό, ανοιξιάτικο πρωινό του Μάη, μια Δευτέρα στις οκτώ ακριβώς. Δύο καλοί φίλοι, η Άννα και ο Πετρής, ξεκίνησαν μαζί για το σχολείο τους, που βρισκόταν λίγα στενά πιο κάτω.

Η Άννα πήγαινε στην τετάρτη δημοτικού, ο Πετρής στην τρίτη. Έμεναν δίπλα-δίπλα και κάθε πρωί περπατούσαν μαζί, μιλώντας και γελώντας.

Η μέρα ξεκινούσε ήρεμα, μα κάτι απρόσμενο τους περίμενε στη γωνία του δρόμου…

Σελίδα 1-2

A sudden commotion in a quiet neighborhood. Λούλης is barking and running in circles around a large linden tree. The dog looks tense but not aggressive - ears up, tail wagging nervously, trying to reach Αγάπη, a small frightening kitten perched high up fur and wid eyes, clinging to the tree. Άννα and Πετρής are nearby. The girl looks surprised. The boy looks frightened and holds the girl's hand tightly.The scene takes place under blooming spring trees with soft morning light.

Μια φασαρία ξέσπασε ξαφνικά. Ο Λούλης, ο σκύλος της κυρίας Ευτέρπης, που συνήθως ήταν ήσυχος και γλυκός, έτρεχε γαβγίζοντας δυνατά. Κυνηγούσε μια μικρή γατούλα, που είχε πεταχτεί μπροστά του και έτρεχε να σωθεί!

Η γάτα σκαρφάλωσε όσο πιο γρήγορα μπορούσε στη φλαμουριά που δέσποζε στην αυλή της κυρίας Ευτέρπης.

Σελίδα 3-4

A sudden commotion in a quiet neighborhood. Loulis, the beagle, barking loudly and running and running in circles around a large linden tree. The dog looks tense but not aggressive - ears up, tail wagging nervously, trying to reach Love, a small frightening kitten perched high up fur and wid eyes, clinging to the tree. Anna and Petris are nearby. The girl looks surprised. The boy looks frightened and holds the girl's hand tightly.The scene takes place under blooming spring trees with soft morning light.



Ο Λούλης γάβγιζε δυνατά, τρέχοντας γύρω από το δέντρο με ανυπομονησία. Κάθε τόσο σηκωνόταν στα πίσω πόδια του, ακουμπώντας τον κορμό, ενώ η ουρά του κουνιόταν νευρικά. Δεν έμοιαζε καθόλου με τον ήρεμο, παιχνιδιάρη σκύλο που γνώριζαν τα παιδιά. Φαινόταν ανήσυχος, εκνευρισμένος.

Petris is looking afraid. He is talking to Anna, who is a little bit taller than him. Sh is looking calm. They are standing under a linden tree. The scene takes plave in a quiet neighborhood in the soft morning light.

Ο Πετρής κοκάλωσε. Τα μάτια του γούρλωσαν και η καρδιά του χτυπούσε γρήγορα. Έσφιξε το χέρι της Άννας όσο πιο δυνατά μπορούσε. Τα πόδια του άρχισαν να τρέμουν.

— Άννα… φοβάμαι, ψιθύρισε.

Η Άννα γύρισε και τον κοίταξε με ηρεμία.

— Μην ανησυχείς, Πετρή μου. Είμαι εδώ. Τα σκυλιά καμιά φορά τρομάζουν ή θυμώνουν. Όπως κι εμείς. Όλα τα συναισθήματα είναι εντάξει.

Ο Πετρής την κοίταξε, ακόμα ανήσυχος, αλλά η φωνή της τον βοήθησε να σταθεί στα πόδια του.


Σελίδα 5-6

An elderly woman with gray hair, kind face (Efterpi) gently puts a leash on a beagle dog in a spring garden. The beagle (Loulis) looks calm but slightly alert. Nearby, Anna annd Petris are watching. The boy looks thoughtful, the girl is smiling gently at him. Behind them is a large linden tree with spring blossoms, and a small kitten is still visible up on a branch. The mood is calm and warm after a tense moment. The scene takes place in a quiet neighbourhood with soft morning light.

Η μικρή γατούλα είχε κουρνιάσει σε ένα λεπτό κλαδί, όσο πιο μακριά μπορούσε από τον Λούλη. Τα νύχια της ήταν καρφωμένα στον κορμό, η γούνα της ανασηκωμένη και η ουρά της τυλιγμένη γύρω από το σώμα της, σαν να προσπαθούσε να γίνει αόρατη. Τα μάτια της ήταν καρφωμένα στο έδαφος, ενώ ένα αχνό νιαούρισμα έβγαινε από το στόμα της, σχεδόν σα σιγανό κάλεσμα για βοήθεια.

Η κυρία Ευτέρπη εμφανίστηκε τρέχοντας, κρατώντας το λουρί του Λούλη. Τον πλησίασε και του το φόρεσε.

— Συγγνώμη, παιδιά… Δεν ξέρω τι έπαθε ο Λούλης σήμερα. Είναι πάντα τόσο γλυκός. Μάλλον θύμωσε γιατί αυτή η μικρή γατούλα τριγυρνάει εδώ και μέρες και τρώει από το πιάτο του. Δεν το άντεξε και τον πήρε ο θυμός.

Σελίδα 7-8

Petris, a young boy, is now calm / He is talking to Anna, who is taller thsan him, under the linden tree / The scene is taking place in a quiet neighborhood in the soft morning light



Ο Πετρής, που είχε σχεδόν ηρεμήσει, κοίταξε τη σκηνή σκεφτικός.

— Νομίζω πως ο Λούλης δεν ήθελε να μας κάνει κακό… Μπορεί να τρόμαξε κι αυτός.

Η Άννα γύρισε έκπληκτη προς το μέρος του.

— Τρόμαξε;

— Ναι. Αν νιώθεις πως χάνεις κάτι δικό σου, είναι εύκολο να θυμώσεις. Αλλά δεν σημαίνει πως είσαι κακός.

Η Άννα χαμογέλασε.

— Έχεις δίκιο. Όλοι νιώθουμε έτσι καμιά φορά.

Efterpi and Petris are standing under a linden tree, holding hands. The scene takes place in a quiet neighborhood with soft morning light. Anna is running towards a house.

Ξαφνικά η Άννα γύρισε στην κυρία Ευτέρπη:

— Μπορείτε να μείνετε λίγο με τον Πετρή; Πρέπει να κάνω κάτι!

Πριν προλάβει να ρωτήσει η κυρία Ευτέρπη, η Άννα έτρεξε προς το σπίτι της. Η μητέρα της μόλις έμπαινε στο αυτοκίνητο.

Σελίδα 9-10

Anna is inside a house, standing in the living room. She is talks on the landline phone. She looks determined.



— Κρίμα, δεν την πρόλαβα! είπε απογοητευμένη.

Μπήκε στο σπίτι, άνοιξε την τσάντα της, πήρε το τηλέφωνο και κάλεσε το 199.

— Ελάτε γρήγορα! Μια γατούλα κινδυνεύει πάνω σε ένα ψηλό δέντρο!

Χωρίς χρονοτριβή, έτρεξε πίσω στον Πετρή, που την περίμενε στην αυλή.

— Τους κάλεσα! Σε λίγο θα είναι εδώ!.

Fire truck parked near a blooming linden tree in a peaceful neighborhood in the soft morning light

Σε λίγα λεπτά, ακούστηκε η σειρήνα της Πυροσβεστικής. Ένα κόκκινο όχημα σταμάτησε μπροστά τους και κατέβηκε ένας χαμογελαστός πυροσβέστης.

— Εσύ μας κάλεσες, μικρή μου; Μπράβο σου, πολύ σωστά έκανες! Πάμε να δούμε τον φίλο μας εκεί πάνω.

Κατέβασε μια μεγάλη σκάλα και ανέβηκε αργά και σταθερά. Μιλούσε ήρεμα στο γατάκι.

— Έλα, μικρούλι. Δεν χρειάζεται να φοβάσαι άλλο.

Με απαλές κινήσεις, το πήρε στην αγκαλιά του και κατέβηκε.

Σελίδα 11-12

Fireman gently handing Love, the small kitten, to Petris. They are standing under a linden tree. The scene takes place in a quiet neighborhood in the soft morning light.

Ο Πετρής άπλωσε τα χέρια του, κι ο πυροσβέστης του έδωσε τη γατούλα.

— Είσαι καλά; του ψιθύρισε. Μη φοβάσαι πια…

Το χάιδεψε απαλά και χαμογέλασε.

— Δεν φαίνεται να έχει χτυπήσει, είπε ο πυροσβέστης.

Σελίδα 13-14

Petris holding Love, the  small kitten, carefully in his arms, smiling warmly. They are standing under a linden tree. The scene takes place in a quiet neighborhood in the soft morning light.

 Λίγο νερό, λίγο φαγητό και πολλή αγάπη, και θα είναι μια χαρά.

Έκλεισε το μάτι στην Άννα, που στεκόταν δίπλα τους.

Petris is holding Love, the small kitten / Anna is standing next to Petris, looking very happy / They are standing under a linden tree / The scene takes place in a quiet neighborhood in the soft morning light.

Η Άννα και ο Πετρής κοιτάχτηκαν στα μάτια και χαμογέλασαν.

— Θα την κρατήσουμε εμείς! είπαν με μια φωνή. Θα της δώσουμε φροντίδα και πολλή αγάπη!

— Ελπίζουμε και ο Λούλης να τη συνηθίσει και να γίνουν φίλοι.

Η κυρία Ευτέρπη γέλασε:

— Γιατί όχι; Η αγάπη όλα τα νικάει!

Σελίδα 15-16

Teacher1 and Teacher2 are teachers in a school / They are standing in front of the school / They are looking really worried / Their hands are not in their pockets / They are searching for the kids / The scene takes place in a quiet neighborhood in the soft morning light.

Με γοργό βήμα, τα παιδιά πήραν τον δρόμο για το σχολείο, κρατώντας τη γατούλα αγκαλιά.

Όταν έφτασαν, η διευθύντρια και ο δάσκαλος τους πηγαινοέρχονταν ανήσυχοι.

— Πού ήσασταν παιδιά; ανησυχήσαμε!

Ο Πετρής πήρε τον λόγο:

— Ξέρω πως αργήσαμε… αλλά έγινε κάτι πολύ σημαντικό!

Έστρεψε το βλέμμα του στην Άννα.

Σελίδα 17-18

Anna is holding Love, the small kitten in front of her school / She looks very happy / 20 kids and Teacher1 are clapping / The scene takes place in a quiet neighborhood in the soft morning light.



— Η Άννα μας είναι ηρωίδα!

Αφού τους εξήγησαν τι είχε συμβεί, οι δασκάλες συγκέντρωσαν τα παιδιά στο προαύλιο για να ακούσουν την ιστορία.

Όλα χειροκρότησαν δυνατά όταν τελείωσε η αφήγηση!

— Και πώς θα την ονομάσουμε τη μικρή γατούλα; ρώτησε ο δάσκαλος.

Η Άννα την κοίταξε και είπε με σιγουριά:

— Θα την πούμε… Αγάπη. Ναι! Η διάσωση της Αγάπης!

