"Luzia's Sorbian Treasures

W małym němskim městnje, mała Luzia mjeła rada swój hornjoserbšćinski język. Kóždy ranje pozdźěwa swoju mamu a tato z 'Dobre rano, mama! Dobre rano, tato!' Wusoko na stole čekali lusčanski koláč, kotryž mjeła wjele rada. Luzia so hroda w swojim tradiciskim kroju, ale so smutna čini, hdyž jéj přitely jeje rěč njezrozumiłi. W školi, jeje nawar Pani Novak wučował w němskej rěči.